هیولای کوچک ایتالیایی؛ فیات ۱۲۶ با موتور موتورسیکلت بیامو
فیات ۱۲۶، جانشین کمتر شناختهشدهٔ فیات ۵۰۰، برای دههها یک خودروی شهری ساده با پیشرانهای کوچک و قدرتی کمتر از ۳۰ اسببخار بود. این خودروی سبکوزن با موتور عقب، اساساً چیزی شبیه به یک موتورسیکلت...
فیات ۱۲۶، جانشین کمتر شناختهشدهٔ فیات ۵۰۰، برای دههها یک خودروی شهری ساده با پیشرانهای کوچک و قدرتی کمتر از ۳۰ اسببخار بود. این خودروی سبکوزن با موتور عقب، اساساً چیزی شبیه به یک موتورسیکلت چهارچرخ محسوب میشد. اما حالا یک قهرمان گمنام، این محصول ایتالیایی را متحول کرده است. تصور کنید قلب یک موتورسیکلت قدرتمند بیامو در سینهٔ این جثهٔ کوچک ایتالیایی جای گرفته باشد. نه یک موتور V8 غولپیکر، بلکه چیزی هوشمندانهتر و دیوانهوارتر: یک پیشرانهٔ موتورسیکلت K-75 که با کمک توربوشارژ، تا مرز جنونآمیز ۱۰ هزار دور در دقیقه جیغ میکشد.
مبدأ ماجرا: داستان این هیولای کوچک با مردی به نام تام شروع میشود که اصلاً به دنبال فیات نبود. او در جستجوی یک مزدا MX-5 بود که چشمش به این فیات ۱۲۶ با رنگ زرد عجیب و رینگهای صورتی در پارکینگ یک کافه افتاد. تام خودرو را خرید و پروژهای را آغاز کرد که نتیجهاش یک ماشین خاکستری، عضلانی و سبکوزن از آب درآمد.
قلب تپنده؛ سه سیلندر خشمگین باواریایی
قلب تپندهٔ این خودروی استثنایی، موتور سهسیلندر خطی بیامو K-75 است. در حالت استاندارد، این موتور ۷۵ اسببخار قدرت دارد و تا ۸ هزار دور در دقیقه دور میگیرد. اما تام به این مقدار راضی نشد. او یک توربوشارژر گرت به موتور افزود تا هم قدرت را افزایش دهد و هم دور موتور را به عدد باورنکردنی ۱۰ هزار دور در دقیقه برساند. برای تکمیل این مجموعه، یک گیربکس پنجسرعتهٔ سکوئنشال مسابقهای ایتالیایی نیز برای انتقال قدرت در نظر گرفته شد.
ریشه در فرهنگ تیونینگ بریتانیا
این سبک از تیونینگ، ریشه در فرهنگ خاص خودرودوستان بریتانیایی دارد؛ کسانی که عاشق قرار دادن موتورهای مدرن موتورسیکلت در خودروهای کلاسیک کوچکی مانند هیلمن ایمپ هستند. ظاهر خودرو نیز به اندازهٔ باطنش جذاب است. تام برای عضلانی کردن بدنه، از کیتهای بدنهٔ فایبرگلاس ایتالیایی الگوبرداری کرد. اما چون ضخامت آنها را کافی نمیدانست، خودش دست به کار شد و نمونههای آلومینیومی آنها را ساخت. نتیجه، ظاهری تهاجمی و آماده به رزم است.
نکتهٔ فنی حائز اهمیت: قرار دادن قدرتی نزدیک به ۱۰۰ اسببخار در خودرویی که حدود ۵۴۴ کیلوگرم وزن دارد و مانند یک پورشه، موتور و دیفرانسیل آن در عقب قرار گرفته، بدون ارتقای سیستم تعلیق و ترمز یک خودکشی محض است. به همین دلیل، فیات تام حالا به سیستم تعلیق مستقل، کمکفنرهای قابل تنظیم و ترمزهای چهارپیستونه در جلو مجهز شده است.
کابینی سراسر مسابقهای
در داخل کابین نیز همهچیز بوی مسابقه میدهد. یک رولکیج کامل برای ایمنی، صندلیهای مسابقهای اسپارکو، فرمان اسپرت و حتی یک ترمزدستی هیدرولیکی حرفهای که معمولاً در خودروهای دریفت دیده میشود. صدای این فیات ۱۲۶ شبیه هیولایی کوچک اما خشمگین به گوش میرسد و به لطف گیربکس سکوئنشال، تعویض دندهها به شکلی باورنکردنی نرم و سریع انجام میشود.
نتیجهٔ نهایی: آنچه زمانی یک فیات ۱۲۶ زردرنگ و فراموششده در پارکینگ بود، حالا به یک هیولای خاکستری با موتور توربوشارژ ۱۰ هزار دور در دقیقهٔ بیامو تبدیل شده است. ترکیبی که هیچکس انتظار دیدنش را نداشت و شاید عجیبترین پروژهٔ تیونینگ سالهای اخیر به شمار میرود. این خودرو ثابت میکند که مرزهای خلاقیت در دنیای تیونینگ هیچگاه به پایان نمیرسند.
جالب اینجاست که تام خودروی نهایی را هر روز به عنوان خودروی شخصی خود استفاده میکند. به گفتهٔ او، رانندگی با این فیات ۱۲۶ تغییر یافته تجربهای بینظیر است؛ ترکیبی از نوستالژی یک خودروی کلاسیک ایتالیایی با هیجان یک موتورسیکلت مسابقهای. پروژهای که نشان میدهد گاهی دیوانهوارترین ایدهها، جذابترین نتیجهها را به ارمغان میآورند.




بدون نظر! اولین نفر باشید